"Έριψεν με του θανατά
κόρη ο έρωτας σου
τζι αν μεν πιστέφκεις κόπιασε
να δεις τα θαύματα σου
Επήρα φόκον , κάφκομαι
μιάν αμμαθκιάν σου δώσμου
τζιαι που την άλλην μεν δικλάς
σαν ρέσσεις που ομπρός μου
Εράισες μου την καρκιάν
έλα να μου την γιάνεις
εξόν τζι αν το ποφάσισες
εσού να με πεθάνεις
Στα σιείλη σου το γιατρικόν
γιατρός τα θκυό σου σιέρκα
έλα πέρκι προκάμουμεν
τζιαί σφάζουν με μασιαίρκα
Στάθου στο προστζιεφάλιν μου
λλίον να μου συντήσιεις
να γιάνουν οι γιαράες μου
τζιαί να με αναστήσεις"
