"Σαν σφουγγάρια ρουφάμε την
ζωή .. .. ..
Σαν μπόμπιρες στα πρώτα βήματα
στις παιδικές χαρές,
που σ ένα άγραφο χαρτί
τραβάμε πινελιές!
Σαν πρωτάκια στην πρώτη
μας δουλειά, σαν αστέρια
φέγγουμε στα σκοτεινά,
κι όσες φορές ερωτευτείς
χάνεις τη γη απ τα πόδια σου
μπροστά σαν η καρδιά αρχίζει
με τρέλα να χτυπά!
Αυτή η μία όψη της ζωής
μα υπάρχει άλλη μια,
που δε θέλεις να την δεις!
Παιδιά ζητιάνοι, πεταλούδες του δρόμου,
ορφάνια, φτώχια, μεροκάματο του τρόμου ..
Τι να γίνει, έτσι είναι η ζωή
σαν σφουγγάρι κράτα τα καλά,
πες μου λόγια που είναι τρυφερά,
ζήτα μου συγνώμη δυνατά,
και όλα θα γίνουν πάλι όμορφα!"
