"Τι μανία κι αυτή
Έρχεσαι τις ώρες που κοιμάμαι
και μου χαλάς τη χαρά
για ότι όμορφο κτίζει ο ύπνος
Πάλι διέκοψες τ όνειρο
με κείνο το άγγιγμα στον ώμο
με κείνο το άγγιγμα στον ώμο
Μπαίνεις στην κάμαρα
από την κλειστή πόρτα
και το σφραγισμένο παράθυρο
και σφυράς εκείνο το σκοπό
που φέρνει στη ψυχή μου τη θλίψη
Πάλι μου χάλασες τ όνειρο
πάλι εμπόδισες το ταξίδι
του ετοιμόρροπου μυαλού
Κι ύστερα παραπονιέσαι
πως δεν γράφω τραγούδια χαράς
Μα τι θαρρείς;
Μπουζουξίδικο είναι η καρδιά
πληρώνω παραγγέλλω;
Τα σώψυχα της βγάζει γράφοντας
Σαν δεν σ αρέσει, να μη ξανάρθεις.
Το επισκεπτήριο τέλειωσε
από καιρό!!!"
