Χρυσαυγή Τούμπα // Πόνος και θλίψη, Χαρά και λύπη

Γράφει η Βάσω Κανιώτη

Η Χρυσαυγή Τούμπα γεννήθηκε στην Καρυά της Λευκάδας και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δουλεύει ως καθηγήτρια φιλόλογος στην ιδιωτική εκπαίδευση και παραδίδει κατ’ οίκον μαθήματα σε μαθητές Λυκείου. Ασχολείται με την ποίηση και τη λογοτεχνία ερασιτεχνικά. Ποιήματα και διηγήματά της έχουν εκδοθεί σε συλλογικά έργα. Λογοτεχνική δράση ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ της λογοτεχνικής ιστοσελίδας ΛΟΓΩ ΓΡΑΦΗΣ και ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΕΠΙΔΟΤΑ της ίδιας ιστοσελίδας, (Ελκυστής, 2019), Συνομιλώντας με την Κατερίνα Γώγου, (Όστρια, 2020), 162 Σύγχρονοι Έλληνες Ποιητές, (Παππάς, 2020), Λογοτεχνικό Περιοδικό της Κεφαλονιάς, τεύχος 8 και 10, 2020 και 2021 αντίστοιχα, Λογοτεχνικό Ημερολόγιο, 2021,(Κέφαλος, 2021), Του Έρωτα το κόκκινο, (Όστρια, 2021), Ποίηση Ένας δρόμος προς το όνειρο, Σεργιάνι στην Ελλάδα (2021), Διαγωνισμός μικροδιηγήματος της ιστοσελίδας 121Words, που το μικροδιήγημά της Ο Αυγουστής απέσπασε το δεύτερο βραβείο και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΣΧΕΔΙΑ. Επίσης ποιήματά της έχουν φιλοξενηθεί σε ηλεκτρονικούς ιστότοπους.

Ποίηση για την Χρυσαυγή είναι .. .. .. 

Μια δύσκολη ερώτηση με διαφορετική για τον καθένα απάντηση.

Η ποίηση είναι μια προσωπική υπόθεση, είναι ο κόσμος μου γεμάτος από λέξεις και συναισθήματα, όσα έζησα κι ονειρεύτηκα στο διάβα της ζωής μου, όσα έγιναν κι όσα δεν έγιναν κι έμειναν απλώς όνειρα κι επιθυμίες να τριβελίζουν το μυαλό και την καρδιά μου. Για να υπάρξει ποίηση πρέπει να υπάρχει παρελθόν βιωμένο, να υπάρχει βίωμα. Για να υπάρξει ποίηση πρέπει να υπάρχει παρόν αλλά και μέλλον για κάτι αλλιώτικο από το παρελθόν και το παρόν.

Για μένα ποίηση είναι

Λέξεις λέξεις που γίνονται πουλιά και σμίγουν στον αέρα

Που γίνονται φως στην ομίχλη και σχίζουν τα νέφη

Λέξεις φωτιά που παίρνουν ανάσα και γίνονται ολοκαύτωμα

Λέξεις που πίσω από κάγκελα στο ημίφως

Μαλακά σαν πλαστελίνη πλάθουν τα όνειρά μου

Λέξεις που αγιάζονται στη θάλασσα βαφτίζονται στην αλμύρα

και γίνονται καράβια πολυταξιδεμένα.

Ποίηση είναι

Προσφορά χωρίς ζήτηση

Πόνος και θλίψη

Χαρά και λύπη

Ξεγύμνωμα ψυχής.

Ποιήματα

Έλα κοντά μου

Εσύ που γεμίζεις το σύμπαν με ομορφιά
που βλέπεις νεράιδες στο διάφανο της νύχτας
που ακούς το απαλό νεύμα του μπλε
έλα κοντά μου
Μην σε κρατάνε μακριά
τα μαραμένα άνθη της πασχαλιάς
μέρες του Μάη που ρίχνουν λουλούδια στη γη
Κοίταξέ με
Στα χέρια μου τα μάζεψα ένα ένα
κι είναι ο λόγος να έρθεις κοντά μου
Τα μάζεψα ενάντια στον άνεμο
έχω τα χέρια μοσχομυριστά
τόσες ευωδιές που μπορούν να σε τυλίξουν
να σε προστατέψουν
Κοίταξέ με
Έλα σε μένα
Θα είμαι ο Μάης της ύπαρξής σου
η γομολάστιχα του παρελθόντος σου
Η καλύτερη μουσική που άκουσες
και δεν θα ξεχάσεις ποτέ.

11.5.2020
~~~

Με την απαλότητα της πεταλούδας
Με τη μελωδία των ανέμων

Άγγιξέ με

Κι εγώ θα κεντήσω τον έρωτα
με χρυσοκλωστές

στης καρδιάς μου τον καμβά
να μείνει το σ αγαπώ για πάντα

Ονειροβατεί η αγάπη μάτια μου
άμα δεν έχει μαξιλάρι ν ακουμπήσει.

23.11.2018

Χρυσαυγή Τούμπα