"Ο Χριστός κοίταζε
λυπημένος τις έρημες εκκλησιές
ρακένδυτος μοίραζε το μάνα
στης αγάπης τη γιορτή.
Στην ατραπό της σοφίας
πάνω σε κοφτερές πέτρες βάδιζε
ξυπόλητος με ματωμένα πόδια.
Ελπίδες μοίραζε ο Μωάμεθ
στο μονοπάτι της Εγίρας.
Στην άκρη του βράχου ο Βούδας
ακίνητος και συλλογισμένος
κυοφορούσε στοχασμούς
σπουδή στην αρμονία της ζωής.
Τα μελλούμενα έγραφε
ο προφήτης του κόσμου
στον κήπο της αυτογνωσίας.
Δύσκολος ο δρόμος και επίπονος
ακόμα ένας Γολγοθάς για Εκείνον
τα βήματά του κουρασμένα, βαριά.
Επιτέλους μπροστά του ο Ιούδας
ξανά μια ανάσα κοντά του
δυνατά τον αγκάλιασε
τον κοίταξε με παράπονο
και δακρυσμένος του ‘δωσε... ένα φιλί!"
Αντώνης Θαλασσέλης
