στης πόλης το ξεριζωμό και των Ελλήνων το διωγμό τραγούδι πονεμένο.
Εγώ εδώ εσύ εκεί πίσω να φλέγεται η γη και μάτια βουρκωμένα
και των Ελλήνων η βουή σε μια βαρκούλα με κουπί να χάνεται από το βλέμμα
Σμύρνη παλιά Σμύρνη γλυκιά Σμύρνη αγαπημένη
παιδιά έγιναν οι διώκτες σου και τα παιδιά διωγμένοι .
Τον όρκο που έκανα παιδί ήταν ποτέ μη ξεχαστεί μέσα από τη καρδιά μου
και στων παιδιών μου τα παιδιά να μεταφέρω τη φωτιά που καίει τα σωθικά μου.
Είναι η πατρίδα μας αυτή η Προύσα η Σμύρνη το Αϊβαλί που έκαψαν εκείνοι
εκείνοι που έβαζαν φωτιές και στις ψυχές λαβωματιές τίποτα να μη μείνει."
